Komentarz do Reguły: Rozdział XXXIII. Czy mnisi powinni posiadać coś na własność
Kontynuując rozważania dotyczące urzędu szafarza, św. Benedykt opisuje stosunek mnichów do dóbr ziemskich i mówi, pod jakimi warunkami i w jakiej mierze mogą oni ich używać.
Nie przyszłoby mi do głowy stwierdzić, że IKEA się nie myli
Z dużym zaskoczeniem przeczytałem opublikowany wczoraj tekst Piotra Chrzanowskiego, w którym wprost odnosi się do mnie. Zaskoczyła przede wszystkim obca mi opowieść o rzekomo moich poglądach.
Komentarz do Reguły: Rozdział XXXII. O narzędziach i innych przedmiotach należących do klasztoru
Łatwo dostrzec, jak ten rozdział wiąże się z poprzednim. Obydwa dotyczą dóbr klasztoru.
Wrażliwi na krzywdę. Katolik kontra korporacja
Dawidzie, bp Dec leżącego na bruku pana Tomasza broni, a Ty, razem z firmą IKEA, z salonową katolewicą, przy oklaskach publiczności, złożonej także z duchownych, zawzięcie go flekujesz.
Komentarz do Reguły: Rozdział XXXI. Jaki powinien być szafarz klasztorny
Wraz z rozdziałem 31. wchodzimy w tę część Reguły, która reguluje porządek spraw materialnych klasztoru.
Komentarz do Reguły: Rozdział XXX. Jak należy karać młodszych chłopców
Bez wątpienia Reguła celowo nie określa granicy wiekowej ani dla dzieci, ani dla młodzieńców. Do pełnej odpowiedzialności i słusznego rozeznania nie wszyscy dochodzą w tym samym wieku.
Konwersatorium (146): Widzenia o Piotrze Oraczu
Widzenia o Piotrze Oraczu
W cyklu "Cnoty i niecnoty" rozmowa na kanwie średniowiecznego "Widzenia o Piotrze Oraczu" Williama Langlanda (XIV w.). W niepokojącej narracji snu spotykamy postacie reprezentujące wady, ludzkie staranie o nawrócenie, dialogi Zapłaty, Sumienia i Rozumu. Rozmawiają: Justyna Melonowska, Michał Gołębiowski i Paweł Milcarek.
IKEA w walce z dzikimi katolickimi kanibalami
To skuteczna manipulacja dzięki której niejeden chrześcijanin, osłabiony duchem naszej epoki, będzie bardziej skłonny do przyznania racji liberalnym dyskryminatorom, niż do obrony chrześcijańskiego stanowiska.
Komentarz do Reguły: Rozdział XXIX. Czy przyjmować ponownie braci, którzy wystąpili z klasztoru
Ten rozdział zarazem jest dopełnieniem poprzedniego i łagodzi jego surowość. Brat niezdolny do poprawy został wyrzucony. Może się jednak zdarzyć, że działanie łaski dotrze do niego nieco później.
O erotyce staropolskiej
Istnieje przekonanie, zgodnie z którym nieobecność Oblubienicy naznaczyła niemal całą polską tradycję. W przeciągu kilku wieków rozwoju rodzimej literatury kobieta mogła być jedynie „matką” albo „dziewicą”, nigdy zaś kochanką.
Komentarz do Reguły: Rozdział XXVIII. O tych, którzy nie chcą się poprawić mimo częstych napomnień
Widać wyraźnie, że w oczach św. Benedykta dusza ma wartość najwyższą i powinna być traktowana z bezgraniczną cierpliwością.
Homilia na Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Każdy zwykły katolik chce „przebudowywać” i „naprawiać” Kościół. Cel jest chwalebny, ale czyż przy okazji nie zapomina się o tym, że to Chrystus buduje swój Kościół?
Komentarz do Reguły: Rozdział XXVII. Jak opat powinien się troszczyć o ekskomunikowanych
To już ostatni z rozdziałów poświęconych ekskomunice. Wyjaśnia on całe zagadnienie monastycznego kodeksu karnego.
Gdy już sutanna zostanie rzucona…
"Jestem Krzysztof – tam siedzi Katarzyna, z którą jesteśmy po ślubie 25 lat, mamy dwoje dzieci. Ale cieszę się, bo ją zostawiam i od dzisiaj zaczynam nowy etap życia u boku Justyny”.
Komentarz do Reguły: Rozdział XXVI. O tych, którzy samowolnie podchodzą do ekskomunikowanych
Jeden z braci został ekskomunikowany. Niektórzy, ogarnięci złymi myślami, mieli pokusę, aby brać jego stronę.
Homilia na Świętego Jana Chrzciciela
W dniu naszych urodzin otrzymaliśmy nazwisko. Nie wybieraliśmy go, po prostu należeliśmy do jakiejś rodziny. Nasi rodzice nadali nam również imię jako dar, którego tylko oni mogli udzielić.
Komentarz do Reguły: Rozdział XXV. O cięższych wykroczeniach
Cięższe winy pociągają za sobą surowszą ekskomunikę, wyłączającą jednocześnie od stołu i od oratorium.
Komentarz do Reguł: Rozdział XXIV. W jaki sposób należy ekskomunikować winnych
Święty Benedykt nie uznał za konieczne rozwodzenie się nad charakterem i miarą kar cielesnych, postarał się jednak szczegółowo opisać to, co dotyczy ekskomunik.
Konwersatorium (145): O roku 1989
O roku 1989
Najpierw pytanie o rok 1989 - przełom nie przełom? Potem - największy plus i minus RP po 1989. Potem - czy wciąż mamy tę samą III RP, która wykwitła z 1989?
Komentarz do Reguły: Rozdział XXIII. O ekskomunice za winy
W naszych czasach, gdy mnich jest ukarany karą dyscypliny, co dzieje się niezwykle rzadko, sam ją sobie wymierza, z dala od ciekawskich spojrzeń i przy pomocy mało dolegliwych „narzędzi”.
Przez wysokie trawy. Czy Bogu należy zaufać „w ciemno”.
O Abrahamie napisano, że wyszedł nie wiedząc, dokąd idzie (Hbr 11,8).
Komentarz do Reguły: Rozdział XXII. Jak powinni spać mnisi
Są tacy, którzy przed snem przypominają sobie pracę intelektualną wykonaną w ciągu dnia, aby ją podsumować i zebrać jej rezultaty.
