W piątkowe przedpołudnie zostaliśmy przyjęci przez metropolitę warszawskiego, Arcybiskupa Adriana Galbasa w Domu Arcybiskupów Warszawskich.

Opinii po ostatnim liście Episkopatu Polski z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej było już wiele.

Odrzucanie w nauce tego, co „nadnaturalne”, wydaje się oczywiste. Bóg nie ma prawa wstępu do naukowego obrazu świata, a próby zmiany tej zasady budzą sprzeciw.

Przy okazji pewnej konferencji naukowej miałem niedawno okazję porozmawiać z dwiema polskimi muzułmankami.

Wystawa IV edycji projektu Namalować katolicyzm od nowa pojechała już z Warszawy w świat. Byłem na niej w listopadzie, więc teraz najwyższa pora żeby podsumować swoje wrażenia.

Zatrudnienie Gizeli Jagielskiej w szpitalu w Lubaniu, kilka miesięcy po jej odejściu ze szpitala w Oleśnicy, mówi jedno: presja społeczna wobec tej lekarki, ale też innych przedstawicieli służby zdrowia przychylnych wobec zabijania nienarodzonych, nie może się zmniejszyć.

Msza Święta w pierwszy dzień Wielkiego Postu zaczyna się słowami nadziei, które przypominają o bezwarunkowej miłości Boga do każdego człowieka, którego stworzył.

Zgodnie z naszym zwyczajem na początku tej świętej nocy figurka Dzieciątka Jezus została złożona na małym stoliku przy kolumnie, na której stoi figura Matki Bożej Mądrości. 

Skoro kwestia liturgii nie była ostatecznie przedmiotem obrad tego konsystorza, a zarazem można przypuszczać, że zostanie podjęta na konsystorzu nadzwyczajnym zaplanowanym na czerwiec 2026 r., zasadne wydaje się systematyczne i krytyczne zbadanie tego dokumentu, tak aby Kolegium Kardynalskie – jak również inni zainteresowani – mogło skorzystać z analizy poruszonych w nim zagadnień.

Kilka dni temu wieczorem, kryjąc się przed mrozem w cieple własnego domu, postanowiłem też poszukać czegoś rozgrzewającego serce. Przypomniała mi się rodzinna, wenecka majówka sprzed kilkunastu lat. 

Sprawa wyrzucenia przez nauczycielkę języka angielskiego do kosza krzyża w szkole w Kielnie pokazuje przynajmniej dwie rzeczy o trwającej w Polsce debacie na temat ochrony przedmiotów kultu religijnego i uczuć religijnych.

Kiedy jedenaście lat temu, niedługo po nawróceniu, słuchałem, jak pewien ksiądz mamrocze nijakie kazanie, w mojej głowie pojawił się postulat, który odtąd systematycznie do mnie powracał: Zabrać księżom mikrofony!

Znamy hodie człowieka, przeżywamy je. Jest ono w sposób nieuchronny zespolone zarówno z przeszłością, jak i z przyszłością.

Od czasu, gdy do wzmacniania dźwięku zaczęto powszechnie stosować aparaturę elektroniczną – a więc co najmniej od połowy XX wieku – urządzenia sztucznie nagłaśniające pojawiły się również w kościołach.

Oczyszczenie Najświętszej Maryi Panny, które w tradycji wschodniej nazywane jest Spotkaniem Pańskim, Hypapante, spotyka się nieraz - jak w bieżącym Roku Pańskim - z Przedpościem.

Jesteśmy w tej opowieści bardzo daleko od wizji chrześcijańskiego modelu ładu, w którym to rodzina jest podmiotem społeczeństwa, co więcej w znacznej mierze samowystarczalnym ekonomicznie. 

Można powiedzieć, że przy jej Niepokalanym Poczęciu wybrzmiało echo pierwszych słów wypowiedzianych przez Boga u zarania czasów: „Niechaj się stanie światłość” (Rdz 1,3).

Co za pech, że żyjemy w 3. dekadzie XXI wieku i każdy człowiek podłączony do Internetu może powiedzieć „sprawdzam”, a wstępną weryfikację przeprowadzić w mgnieniu oka.