Pojawiła się informacja o powstaniu we Włoszech nowej wspólnoty zakonne opartej na tradycji karmelitańskiej.

Co Rosja robi dla cywilizacji chrześcijańskiej? Co ma do zaoferowania Polsce?

Poparcie dla Rosji, w imię walki z nazizmem, jest rodzajem niebezpiecznego idealizmu.

Nie myślałem, że perspektywę odejścia Donalda Tuska z rządu i Polski mogę uznać za niebezpieczną dla naszego kraju.

Co jednak jeśli z Odessy Rosjanie skręcą na Kijów?

Trafniej byłoby powiedzieć, że to sam urząd papieski „otwiera drzwi” na roztropną decyzję biskupa Rzymu, którą może być rezygnacja.

Choć w historii Kościoła śmierć Hypatii przedstawiano raczej jako rozprawę z pogaństwem, co potem zostało w negatywny sposób przechwycone przez krytyków Kościoła.

"Czy Niemcy przy pomocy Polski mogły wygrać tę wojnę? Uważamy, że mogły, jeśli pobiłyby USA, zanim te weszłyby w posiadanie broni nuklearnej.” Z kart powieści „wiemy”, że nie zdążyły.

Niedawne informacje wedle, których Kościół w Niemczech forsował wprowadzenie automatycznego pobierania podatku kościelnego z kont wiernych potwierdzają jedynie przekonanie, że Kościół niemiecki i jego działania są niebezpieczne dla Kościoła powszechnego.

Podróże kształcą, przynajmniej czasami.

Można by zapytać Rachel Cusk jak postapiłby św. Józef gdyby - używając jej terminologii - miał ikrę, czy odpowiadałoby to jej feministycznej tozsamości?

Liturgii miała być po Soborze odnowiona, ożywiona, zaktualizowana i włączająca, a zarazem misteryjna. Czegoś jednak zabrakło pomiędzy teologią a partycypacją.

Powiadam wam Odkładajcie do jutra
Te troski i zmartwienia, które dzisiaj was gryzą
I dzisiaj mogłyby was pożreć
Odkładajcie do jutra te szlochy które was dławią

Zamiast tradycji, którą jak widzimy na przykładzie von Allmena, potrafią odnajdywać wszyscy wierzący (także odłączeni od Kościoła), łatwiej oddawać się uprzedzeniom – konwencjom podszywającym się pod Tradycję.

Liberałowie hołdują takiemu chrześcijaństwu, które jest im samym posłuszne. Miarą cnoty jaką wyznają jest podłość ludzkiej natury, którą głoszą.

Pewien problem zauważyłem, gdy np. Holendrzy grali z Chile, a potem z Meksykiem. Jak tu kibicować neopogańskiej nacji przeciw drużynie katolickiej. Ten problem się jeszcze powtarzał, gdy grali Argentyńczycy choćby z Belgami. Widać jednak futbol ma więcej wspólnego z ziemią, na której rośnie murawa niż się wydaje. Z ziemią i krwią.

By choć w pewnym stopniu zrozumieć problem, jaki Zachód ma z cywilizacją islamu w jej najbardziej agresywnych formach, a także problem, jaki ma islam z gnuśną transatlantycką formacją postchrześcijaństwa, warto wrócić na moment do dyskusji, jakie toczyły się na ten temat w pierwszej dekadzie XXI wieku.

Dwudziestowieczna próba przesilenia nowożytności obecna w totalitaryzmach upadła i weszła w fazę „rewizjonistyczną”, po zmianie strategii być może przed nami kolejne przesilenie – kiedy i w jakiej postaci?

Chrystus przekazał Piotrowi jedynie osobisty charyzmat apostolski – charyzmat głoszenia i umacniania braci.

Na dobre i na złe, przynajmniej od Soboru Watykańskiego II, przewodzi nam w Kościele rzymskim episkopat niemiecki.

Gnostycyzm jest wszędzie. Tak trzeba powiedzieć, ale nie brzmi to zbyt dobrze, ponieważ wygląda na mdły mistycyzm, który nie mówi nam nic i nie nadaje się do żadnej diagnozy, żadnej analizy z historii idei, czy filozofii polityki. Właściwie wydaje się, że tropienie gnozy ...

Innym jeszcze uzasadnieniem odrzucenia autorytetu papieskiego jest odwoływanie się do dawnych, „doskonalszych” form funkcjonowania tego urzędu. Czy będą to czasy antycznego Rzymu z dominującą rolą cesarza, czy czasy pierwszych Soborów, które miały jakoby usunąć wszystkie trudności stojące przed chrześcijaństwem, czy późniejsze „formy ...

To, co dzieje się obecnie wokół prof. Chazana i klauzuli sumienia, jest kolejnym potwierdzeniem przewrotności „kultury liberalnej” w jej dominującym kształcie. Oczywiście ten „liberalizm” trzeba wziąć w nawias – nie ze względu na konieczną obronę dobrego imienia doktryny i jej wyznawców, ale dlatego, że ...

Według von Balthasara pierwszym zasadniczym krokiem antyrzymskiego resentymentu jest rozdzielenie urzędu i osoby papieża. Pojawia się ono już u Jana Gersona, który rozdzielał Sedes od Sedens. Tak jakby urząd można było oddzielić od sprawującego go człowieka i jak gdyby abstrakcja miała jakieś własne, osobne ...