Liturgia
2020.04.28 09:20

Hymny o świętym Hugonie z Cluny

Prezentowane dwa hymny liturgiczne pochodzą z tekstów własnych na wspomnienie św. Hugona, opata benedyktynów z Cluny (1024-1109). Ich wspólnym literackim źródłem jest utwór poetycki autorstwa innego opata Cluny, św. Piotra Czcigodnego (1092-1156), opiewający jego poprzednika. Oryginał łaciński hymnów podajemy za: Enchiridion documentorum ad divinum officium sacrumque peragendum iuxta ritum Romanum monasticum, Fontgombault 1990. Tłumaczenie polskie zostało przygotowane przez Michała Gołębiowskiego i jest to pierwszy polski przekład tych utworów.

 

Oba teksty zostały przetłumaczone w ramach realizowanego przez "Christianitas" projektu adiutorium.pl, czyli codziennego udostępniania tekstów tradycyjnego brewiarza monastycznego oraz przygotowywania jego wydania łacińsko-polskiego. Można te prace wesprzeć TUTAJ.

 

 

 

Hymnus (ad vesperas)

Hymn (nieszpory) 

Hugo, pius pater, clarus prosápia, 

Exstat præclárior virtútum grátia : 

Contémnit sæculum et eius gáudia,

Cognóscens ómnia cito labéntia.

Święty nasz ojciec, Hugon przesławny,

szlachetny rodem, lecz większy cnotami,

pogardza światem i jego powabem,

co znika szybko jak mgła nad ranem.

Divíno póstmodum afflátus Spíritu, 

Mutáto péctore, mutátur hábitu : 

Intra domínica manet ovília, 

Christi cum óvibus ovis egrégia.

Wiedziony głosem Bożego Ducha,

zmieniwszy serce, zmienia swe szaty,

i odtąd mieszka w zagrodzie Pana,

wśród owiec jako owca najpierwsza.

Pastóris nútibus obédit sédula, 

Nil horum prǽterit quæ iubet Régula : 

Forti conámine calcat supérbiam, 

In sapiéntia vincens malítiam.

Wiernie podąża za swym pasterzem,

świętej Regule nic nie uchybia,

z wielkim staraniem pychę poniża,

a mądrym osądem zło przezwycięża.

Tulit iustítiæ sanctam esúriem, 

Beátam séquitur Christi paupériem :

Procéssu témporis crescens virtútibus, 

Ipsis appáruit mirándus sénibus.

Pożąda sercem sprawiedliwości

pragnie ubóstwo dzielić Chrystusa,

w cnocie dojrzewa prędzej niż w latach,

w zdumienie wprawia sędziwych mędrców.

Mundo iam mórtuus, Christo se vívere

Sancto mortálibus demónstrat ópere : 

Hinc pastor móritur, ovis præfícitur ;

Pastóris strénue vices exséquitur.

Dla świata umarł, żyje w Chrystusie,

śmiertelnych ludzi uczy przez dzieła,

a kiedy śmierć pasterza nadchodzi,

za jego się pracę gorliwie zabiera.

Cunctórum dóminans omnipoténtia, 

Tu qui sede poli cónspicis ómnia : 

Hugónis fíliis profer auxílium, 

Et aurem prǽbeas votis precántium. Amen.

Ty, co nad wszystkim władasz wszechmocą,

wszystkiego doglądasz ze swoich wyżyn,

pomoc daj synom świętego Hugona,

ucho miej pilne na ich błagania. Amen.



 

Hymnus (ad laudes)

Hymn (laudesy)

Edocet súbditos verbis et áctibus, 

Se donans spécimen bonórum ómnibus :

Dirus ad scélera misericórditer, 

Utrúmque témperans, fit æquus árbiter.

On słowem i czynem kształtuje swe sługi

i przykład im daje uczynków pobożnych,

surowy dla grzechu, dla dusz miłosierny,

z rozwagą rozstrzyga spór, prawy ów sędzia.

Ut prudens médicus, perúngit lánguida ; 

Quæ salus ábiicit, præcídit pútrida : 

Non illum éxtulit sedes supérior, 

Qui mente pérmanet cunctis inférior.

On stał się lekarzem, co słabych umacniał,

odcinał, co martwe, zdrowego doglądał,

a choć był czcigodny, to w duszy był mały,

albowiem być pragnął najmniejszy ze wszystkich.

Alúntur páuperes mente promptíssima ; 

Quæ dentur dat Deus manu largíssima ;

Vestítur núditas Christi, vel páuperum :

Accréscit cúmulus bonórum óperum.

Prędko nakarmił tych, których głód męczył,

bo biedny dostając, od Boga przyjmuje,

a nagi odziany to Chrystus w swej szacie,

tak zbiera się chmura uczynków miłości.

Hic venerábile Cluniacénsium 

Plus priscis pátribus ditat cœnóbium : 

Illíus stúdio crevit rellígio, 

Crevit et númerus fratrum collégio.

Sławetnym jest opat rodziny kluniackiej,

co klasztor swych ojców nad miarę rozsławił,

i pracą swą zasiał prawdziwą pobożność,

a pośród tych murów nam braci pomnożył.

Marthæ sollícitus implet offícium, 

Audit cum María Christi collóquium : 

Iugi siléntio iúngitur léctio ; 

Nec deest lácrymis fervens orátio.

Bo godził za życia i Marty posługę,

i Marii skupienie na słowie Chrystusa,

gdy pisma rozważał, brał jarzmo milczenia,

a później ze łzami modlitwy rozniecał.

Cunctórum dóminans omnipoténtia, 

Tu qui sede poli cónspicis ómnia : 

Hugónis fíliis profer auxílium, 

Et aurem prǽbeas votis precántium. Amen.

Ty, który nad wszystkim władasz wszechmocą,

wszystkiego doglądasz z wysokiej swej góry,

daj pomoc, prosimy, synom Hugona,

i ucho miej pilne na nasze modlitwy. Amen.



tłum. Michał Gołębiowski

----- 

Drogi Czytelniku, w prenumeracje zapłacisz za "Christianitas" 17 złotych mniej niż w salonach prasowych. Zamów już teraz, wesprzesz pracę redakcji w czasie epidemii. Do każdej prenumeraty dołączamy numer archiwalny oraz książkę z Biblioteki Christianitas. Po więcej unformacji kliknij TUTAJ.

-----


św. Piotr Czcigodny

(1092-1156), opat Cluny. Ora pro nobis!

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką plików cookies. Warunki przechowywania lub dostępu do cookie możesz określić w Twojej przeglądarce.

Zamknij