Liturgia
2020.07.22 22:26

Hymn laudesowy o świętej Marii Magdalenie

Prezentowane dwa hymny należą do tekstów własnych na wspomnienie świętej Marii Magdaleny 22 lipca, w formie przyjętej w Antyfonale monastycznym. Inaczej niż w wielu innych przypadkach, hymny używane w tym wspomnieniu nie pochodzą ani od jednego autora, ani nie reprezentują tej samej epoki. Hymn laudesowy Aeterni Patris Unice jest przypisywany świętemu Odonowi z Cluny, jednemu z wielkich opatów benedyktyńskiego średniowiecza (przetrwał on bez zmian w oficjum monastycznym, podczas gdy w oficjum rzymskim występuje on od wieku XVII w postaci zmodyfikowanej (w wyniku przeprowadzanej na życzenie Urbana VIII “korekty” hymnów w duchu klasycyzmu). Z kolei hymn nieszporny Pater superni luminis jest autorstwa świętego Roberta Bellarmina SI (+ 1621), czołowego przedstawiciela jezuickiego ducha baroku. Dwie różne epoki i dwa bardzo różne tony duchowe składają się jednego dnia na hołd przed świętą, w której kulcie łączą się wielorakie historie nawrócenia, pokuty, kontemplacji i miłości.

 

Oryginalne brzmienie łacińskie hymnów podajemy za Antiphonale Monasticum (Solesmes 1934). Tłumaczenie polskie jest autorstwa Michała Gołębiowskiego.

 

Utwór ten, przypisywany św. Odonowi z Cluny, cechuje się dużym urokiem poetyckim. Składa się na niego szereg obrazów powziętych z Pisma Świętego, które zyskały lekką, a zarazem precyzyjnie skomponowaną formę liryczną. Maria Magdalena została przez autora uznana za prawdziwą zagubioną drachmę z przypowieści Jezusa (zob. Łk 15,8-10), zaczynając swoją drogę do Boga od świadomości własnego grzechu, aby zakończyć ją u stóp tronu łaski (zob. Hbr 4,16).

 

Ætérni Patris Unice,

Nos pio vultu réspice,

Qui Magdalénam hódie

Vocas ad thronum glóriæ.
 

Przedwieczny Ojcze jedyny,

o Twą przychylność prosimy,

bo Magdaleny dziś dusza

do tronu łaski wyrusza.

In thesáuro repósita

Regis est drachma pérdita :

Gémmaque luce ínclyta

De luto luci réddita.
 

W królewskim skarbcu złożono

drachmę już dawno zgubioną,

lecz teraz w słońcu się mieni,

z ciemnych zabrana przestrzeni.

Iesu dulce refúgium,

Spes una pæniténtium,

Per peccatrícis méritum

Peccáti solve débitum.
 

Słodka ucieczko, o Chryste,

nadzieję dajesz, przez czyste

uczynki świętej grzesznicy

długu nam więcej nie liczysz.

Pia mater et húmilis,

Natúræ memor frágilis,

In huius vitæ flúctibus

Nos rege tuis précibus.
 

Maryjo łagodna i cicha,
ratuj naturę, co wzdycha
płynąc po życia jeziorze;

twa prośba niech ją wspomoże.

Uni Deo sit glória

Pro multifórmi grátia,

Qui culpas et supplícia

Remíttit, et das prǽmia.

Niech chwała Bogu się wznosi,

niech łaska temu, kto prosi;

Bóg wiernych nagradza, a winy

przebacza, jeśli zbłądzimy. Amen.

 

 

tłum. Michał Gołębiowski

-----

Na stronie adiutorium.pl codziennie udostępniamy teksty liturgiczne w języku łacińskim i języku polskim, żebyście mogli się razem z mnichami modlić się brewiarzem monastycznym. Ta codzienna praca redakcyjna, a czasem także praca tłumacza, nie obywa się bez znacznego nakładu czasu i sił, a jest działaniem non-profit. Mamy nadzieję, że kiedyś dzięki tej pracy cząstkowej będziemy mogli zaprezentować pełny monastyczny brewiarz łacińsko-polski, także w wersji drukowanej. Informację jak wesprzeć adiutorium.pl znajdziesz TUTAJ.


Św. Odon z Cluny

(878 - 942), teoretyk muzyki, opat klasztoru św. Piotra i Pawła w Cluny. Ora pro nobis!

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką plików cookies. Warunki przechowywania lub dostępu do cookie możesz określić w Twojej przeglądarce.

Zamknij