+

NIEDZIELA PALMOWA

Homilia Przewielebnego Ojca Jeana Pateau

Opata Opactwa Matki Bożej w Fontgombault

(Fontgombault, 29 marca 2026 r.)

 

Vexilla Regis prodeunt!

Sztandary Króla wznoszą się!

(Hymn z Nieszporów w okresie Męki Pańskiej)

 

Drodzy Bracia i Siostry,

Moi Najdrożsi Synowie!

 

Uroczysta Msza Niedzieli Palmowej otwiera bolesny tydzień, który od IV wieku nazywany jest Wielkim Tygodniem.

O jakie dyspozycje wewnętrzne i zewnętrzne powinniśmy prosić Boga u progu tego tygodnia, w którym dzień po dniu dokonywać się będą kolejne etapy Paschy naszego Pana?

Od soboty przed pierwszą niedzielą Męki Pańskiej Kościół śpiewa w Nieszporach hymn Vexilla Regis:

Sztandary Króla wznoszą się,

Tajemny Krzyża błyszczy trzon,

Kędy poniosło życie śmierć,

Zdobywszy życie przez swój zgon. (…)

W pieśni swej Dawid wieścić mógł,

Narodom ogłaszając wszem:

Z krzyża królować będzie Bóg. (…)

Krzyżu, nadziejo jedna, bądź

Błogosławiony w Męki czas¹.

Te słowa, choć opowiadają o najciemniejszych chwilach w historii ludzkości, świadczą o zwycięstwie: Bóg króluje. Co więcej, sztandary Króla się wznoszą! Przez wszystkie wieki, od stworzenia świata aż do jego końca, Bóg nigdy się nie cofa. Jego królestwo postępuje naprzód, a każdy akt miłości człowieka jest jego zwycięstwem. Na tym polega wielka historia ludzkości. Śmierć i zmartwychwstanie Pana są bez wątpienia szczytem tej historii. Ale każdy akt miłości, nawet wykonany przez zupełnie nieznanego i nic nie znaczącego człowieka, jest widziany i doceniany przez Boga, ma swoją wagę.

Sytuacja świata, sytuacja naszego kraju, który – mimo że wojny zbierają coraz obfitsze żniwo śmierci – uznaje za słuszne wchodzenie w tę szatańską spiralę przez legalizację eutanazji, mogą prowadzić nas do rozpaczy.

Ileż to chwil naszego własnego życia powraca w pamięci i oskarża nas! Nigdy jednak nie pozwólmy się zniechęcić.

Pójście w ślad za Chrystusem przez Jego Mękę może wydawać się ryzykowne, a nawet zbyt wymagające. Przecież nawet św. Piotr, pierwszy wśród Apostołów i pierwszy papież, zdradził.

Niech jednak nic nas nie odciąga od pójścia za Panem! Idąc za Nim aż do końca, uczymy się powstawać, zmartwychwstawać razem z Nim. Ludzkie nędze i grzechy nie są przeszkodą niemożliwą do pokonania dla tego, kto odwołuje się do niewyczerpanego Bożego miłosierdzia. Gdy prosimy o miłosierdzie, Bóg postępuje naprzód w naszym życiu i działa przez nas, a my idziemy wraz z Nim. Oto nasza nadzieja! Dla nas samych, dla naszych bliskich, dla świata.

W tych dniach zaczerpnijmy obficiej niż zwykle z łask, które Pan wyjednał nam przez swój Krzyż. Prośmy szczególnie o łaskę świętej spowiedzi, abyśmy mogli przeżyć Świętą Paschę oczyszczeni.

Przeżywajmy te dni z Maryją. Stabat Mater! Maryja stała pod Krzyżem z nadzieją, jej wiara nigdy nie się zachwiała. Stała wytrwale, „zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu” (Łk 2,19).

Matko, coś miłości zdrojem,

Przejmij mnie cierpieniem swojem,

Abym boleć z Tobą mógł.

Niechaj serce moje pała,

By radością mą się stała

Miłość, którą – Chrystus Bóg.

Matko święta, srogie rany

Które zniósł Ukrzyżowany

Wyryj mocno w duszy mej. (…)

Bym z Chrystusem konał razem,

Męki Jego był obrazem,

Rany Jego w sobie czuł.

(tłum. L. Staff)

 

Amen.

Dom Jean Pateau OSB

tłum. Tomasz Glanz

 

1 Cyt. za: adiutorium.pl