„Robert od Ruin” to chyba jeden z najoryginalniejszych przydomków artystycznych. Ale nie ukrywam, że mam słabość do tego artystycznego spadkobiercy Piranesiego i jego obrazów, ukazujących prawdziwe bądź wyimaginowane pozostałości po antycznych budowlach. 

Dla podkreślenia nienaruszonej zwierzchności tego autorytetu święty Benedykt nie zna słów zbyt mocnych: „we wszystkim”, „wszyscy”, „niech nikt…”…

Ekloga Teodula — dzisiaj utwór znany jedynie znawcom literatury średniowiecznej — była w wiekach średnich jedną z najbardziej rozpowszechnionych lektur

Jednoosobowa odpowiedzialność ojcowska opata jest nienaruszalnym fundamentem wszystkich instytucji klasztoru.

Starsi czytelnicy być może pamiętają z lat siedemdziesiątych minionego wieku program satyryczny o mniemanologii stosowanej, czyli wyższości świąt Wielkiej Nocy nad świętami Bożego Narodzenia.

Rozdział o Opacie kończy się tym mocnym akcentem: władza opata jest dana z góry dla dobra dusz.

O bilansie życia narodowego

Czy łatwiej jest przeżywać polskość w poezji niż w państwie? Czy w stulecie niepodległości Polacy żyją fantazjami politycznymi i ideologiami narodowymi? Czy mówienie o Polsce przez pryzmat tożsamości ułatwia nam rozumienie rzeczywistości? O bilansie polskiego życia narodowego ostatnich 100 lat u progu roku jubileuszowego z Tomaszem Rowińskim rozmawia Paweł Milcarek.

Opat powinien zawsze pamiętać, kim jest, jak go nazywają i wiedzieć, że komu dają więcej, od tego więcej będą wymagać.

Wszechmogący, wieczny Boże, który rządzisz równocześnie [sprawami] niebieskimi i ziemskimi : wysłuchaj łaskawie błagań Twego ludu; i udziel naszym czasom Twojego pokoju. Przez Pana.

Oto Baranek Boży, oto który gładzi grzech świata.

Mamy więc nadzieję, że tegoroczna akcja jest wyjątkiem, który ma służyć przypomnieniu o potrzebie modlitwy w tej sprawie i o istnieniu takiego formularza, który przecież można stosować dowolnie w dni ferialne. 

Każdy rodzic i każdy inny naczelny autorytet jakiejś wspólnoty, powinni wiedzieć dobrze, że najprostszą drogą do rozbicia powierzonej im społeczności jest zbyt częste i zbyt łatwe wyróżnianie niektórych jej członków. 

Dane te wyglądają zupełnie nieźle w krótkiej perspektywie. Reszta informacji jest już dużo gorsza. 

A zatem gdy ktoś przyjął miano opata, powinien uczyć swoich uczniów na dwa sposoby, ¹²a znaczy to: niechaj wszystko, co dobre i święte okazuje raczej swoim postępowaniem, niż słowami.

Wszyscy powinni wiedzieć, że po utrapieniach przychodzi łaska.

Niechaj opat zawsze pamięta, że przed budzącym bojaźń trybunałem Bożym będzie odpowiadał za dwie sprawy: za własną naukę i za posłuszeństwo swoich uczniów.

Widmo Sokratesa ukazuje się w Warszawie, wraz z Festiwalem Platońskim krążącym po różnych obiektach stolicy.

Opat, który zasługuje, aby stać na czele klasztoru, powinien zawsze pamiętać, jakie nosi miano, i czynami dawać wyraz swojej godności. 

Jest to rozdział, który de facto ustawił pewną hierarchię w życiu mniszym na Zachodzie: akcenty postawione przez patriarchę mnichów łacińskich sprawiły, że ważniejsze w nim okazało się rozwijanie umiejętności życia społecznego niż ideał samotnej walki.

Z powodu trudności w odbiorze tej liturgii do Mszy w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego przybliżaliśmy się raczej z przekonania niż jakiegoś rodzaju religijnej przyjemności.

O Świętej Rodzinie

Czym jest Święta Rodzina? Czy wzorem dla każdego z nas, którzy żyjemy w rodzinach? Czy może proroctwem, zapowiedzią życia przyszłego, wiecznego? Jakie jest znaczenie Świętej Rodziny w historii zbawienia? Paweł Milcarek rozmawia z Michałem Gołębiowskim, literaturoznawcą.

 Mamy zatem założyć szkołę służby Pańskiej. Ufamy przy tym, że zakładając ją nie ustanowimy nic surowego ani nazbyt trudnego.

Gdyśmy więc, bracia, zapytali Pana, kto może zamieszkać w Jego Przybytku, usłyszeliśmy w odpowiedzi, co należy czynić, by w nim zamieszkać. 

Gdzie jest, który się narodził, król żydowski? Albowiem ujrzeliśmy jego gwiazdę na wschodzie i przybyliśmy pokłonić się jemu.