Przystępując do bardziej systematycznego przedstawienia nauki o dobru wspólnym, zaczynamy od pierwszego ważnego odróżnienia: dobra wspólnego wewnętrznego i dobra wspólnego zewnętrznego.

Zarówno starożytność, jak i średniowiecze — epoki ważne dla nas z powodu ówczesnej pozycji edukacji klasycznej — posiadały swoje zestawy lektur szkolnych

Polska chrześcijańska nie jest Polską ideologii, tylko ochrony podstawowych zasad, ochrony wolnych opcji i roztropności w większości obszarów życia społecznego. 

Wiecie, że książęta narodów panują nad nimi: i możniejsi rozciągają nad nimi władzę. Nie tak będzie między wami, ale ktokolwiek by między wami chciał być większym, niech będzie sługą waszym.

Być może niektórzy z obrońców Franciszka bronią takiej interpretacji papieskiej ze zwykłej niewiedzy.

Wszystko tedy, cokolwiek wam rozkażą, zachowujcie i czyńcie, ale według uczynków ich nie czyńcie; gdyż mówią, a nie czynią. 

Gdy podwyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, żem ja jest, a sam z siebie niczego nie uczynię.

A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, z nim rozmawiający. Piotr zaś odpowiadając, rzekł do Jezusa: Panie! Dobrze jest nam tu być; jeśli chcesz, uczyńmy tu trzy przybytki: Tobie jeden, Mojżeszowi jeden i Eliaszowi jeden.

Dzięki motu proprio SP katolicy otrzymali punkt oparcia i siłę przyciągania, biegun, źródło łaski tryskającej z tradycji trwającej od początku, aż do dziś.

Wstań, weź łoże swoje, a chodź. I natychmiast stał się zdrowym ów człowiek, i wziął łoże swoje, i chodził. Był zaś szabat dnia tego.

Człowiek zaś, który nauczył się myśleć [...], dojdzie do takiego stanu umysłu, w którym będzie mógł podjąć którekolwiek z powołań czy nauk.

Zmiłuj się nade mną, Panie, Synu Dawidów! Córka moja ciężko jest dręczona od szatana.

Plemię złe i cudzołożne znaku szuka, a znak mu nie będzie dany, tylko znak Jonasza proroka.

Kim jest ten? Lud zaś mówił: Ten jest Jezus, prorok z Nazaretu galilejskiego.

Wody wielkie nie były w stanie ugasić tak silnego płomienia (por. Pnp 8, 7).

Łaknąłem, a daliście mi jeść: pragnąłem, a napoiliście mnie; byłem gościem, a przyjęliście mnie; nagim, a przyodzialiście mnie; chorym, a nawiedziliście mnie; byłem w więzieniu; a przyszliście do mnie.

O aspiracjach Polaków

Polska oglądana z perspektywy prowincji wygląda inaczej niż ta, którą widać z Warszawy. Trzeba jednak nie tylko zmienić punkt widzenia, ale także zdjąć z nosa okulary wielkomiejskich stereotypów. O tym czy udało się to warszawskiemu socjologowi Maciejowi Gduli rozmawiają Paweł Milcarek i Tomasz Rowiński. 

Soros wezwał do kontroli nad tymi przedsiębiorcami, których nieodpowiedzialna działalność skłania ludzi do “nieintegralnych wyborów politycznych”.

Instytucje sprzyjające chrześcijanom chronią wiemu nas przed upadkiem.

Zauważmy: prawdziwym fundamentem i kośćcem służby Bożej, oficjum, są Psalmy.

O relacjach Polaków i Żydów

Brak instytucjonalnej kolaboracji w Polsce podczas wojny jest jednym z powodów do dumy. Czy jest też jednocześnie paradoksalną przeszkodą dla zbudowania wspólnej pamięci historycznej Polaków i Żydów? Inne narody znalazły swoje kozły ofiarne na które  mogły zrzucić odpowiedzialność za całe zło, które wydarzyło się podczas wojny. Jakie wspomnienia kształtują polską i żydowską opowieść o historii najnowszej?

Bez wątpienia religia w szkole nie jest wystarczająca (szczególnie w obecnym kształcie), ale potrzebna, nawet jeśli jej zadanie ograniczymy do celów misyjnych. 

Czy faktycznie wycofanie się z religii w szkołach publicznych jest dobrym rozwiązaniem? 

Lekcje religii w szkole, która jest  w deklaracjach świecka, prowadzone często w nieudolny sposób, bo przez ludzi formowanych w „Kościele, w którego sercu krzewi się pogaństwo”, nie wnoszą do niej ewangelicznego ducha.