Ryty ustanowione przez Kościół – i to nie bez powodu, bowiem władza Kościoła pochodzi od Chrystusa – jako że długo były w użytku, nie mogą zostać odrzucone bez szkody dla naszych dusz. [...] I tak w przypadku wszystkich innych form, nawet tych najmniej wiążących, bezustannie mamy do czynienia z sytuacją, kiedy to wymyślone ulepszenia okazują się idiotyzmami z punktu widzenia praktyki,  mądrzy zaś wpadają w sidła własnej przemyślności.

Niewątpliwym znakiem czasu i pociechą dla Kościoła dziś jest coraz bardziej powszechny ruch ponownej interpretacji krótkiego, niełatwego, lecz wybitnego pontyfikatu Papieża Benedykta XVI.

„Dusze ludzkie – samotnice wieczne”, pisał Antoni Lange.

Jako nauczyciel powinien opat trzymać się zawsze tej oto zasady Apostoła: Przekonywaj, proś, karć!

W czasie zimy, tj. od pierwszego listopada  aż do Paschy, zgodnie z rozsądkiem, należy wstawać o ósmej godzinie nocnej.

Mamy powód do świętowania: kolejny polski autor trafił w poczet laureatów literackiej Nagrody Nobla.

Jeżeli mnich, gdy nawet otworzy usta mówi powoli i bez śmiechu, pokornie i z powagą, niewiele, ale w sposób przemyślany i nie nazbyt krzykliwie.

Dziesiąty stopień pokory: jeżeli nie jest łatwy i skory do śmiechu, ponieważ zostało napisane: Głupi przy śmiechu podnosi swój głos.

Dziewiąty stopień pokory.

Wraz z pożarem Globe Theatre umarł Szekspir jako pisarz. 

Bardzo brakuje mi, nie tylko w kazaniach, czy publicystyce katolickiej, ale również we współczesnej myśli teologicznej dowartościowania zwykłego życia katolickiego.

Fragment ten można zastosować do Spowiedzi – ale nawet jeśli to zrobimy, nadal nie będzie chodziło o jej sedno sakramentalne.

W swoim mądrym komentarzu do Reguły Dom Delatte mówi przy tym miejscu, że chodzi o „w sensie właściwym posłuszeństwo mnisze”: „posłuszeństwo heroiczne, co nie znaczy fakultatywne”.

Tym razem jednak chodzi nie tylko o obudzenie wewnętrznej woli odnalezienia swego miejsca – ale i o usytuowanie wobec tego, kto rządzi całością.

Bóg (...) i nie pozwala, byśmy zgadzali się, aby silna namiętność odłączała nas od rozumu i życia duchowego.

Czytelnicy cyklu „Teologia poetów” mogą poczuć się zaskoczeni, a nieraz nawet skonfundowani, widząc obecne w tej książce zestawienia: wielcy katoliccy święci i mistycy pojawiają się w niej obok ikon popkultur.

Nauka tego fragmentu wyraża i zapowiada pewien stały akcent każdej solidnej nauki duchowej chrześcijaństwa

Stwierdzenie, że „Bóg patrzy z nieba”, podpowiada nam, że oglądając nas od wewnątrz, Bóg patrzy jednak spoza nas, jakby z granicy tego istnienia, które nam dał.

Postępujmy tak, jak mówi Prorok: Rzekłem: Będę pilnował dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem; wędzidło nałożyłem na usta, oniemiałem w pokorze i powstrzymałem się nawet od [słów] dobrych.

Posłuszeństwo to jednak tylko wówczas jest Bogu przyjemne i miłe ludziom, jeśli polecenie spełnimy nie wahając się, nie ociągając, nie ozięble, bez szemrania, bez słowa sprzeciwu. 

Co się dzieje, gdy nawyk zapominania o Bogu zadomawia się w liturgii jako takiej, i jeśli w liturgii myślimy już tylko o nas samych?

Artykuł wstępny z "Christianitas", nr 75-76/2019.

Ukoronowanie Maryi przez Boga jest tylko potwierdzeniem jej stanu. Maryja jest Królową, ponieważ jest Matką, Matką Jezusa, a zatem Matką Boga.

Filozofia ks. Tischnera jest filozofią martwą.