W formule nie chodzi o to, by wypełnić ją swoją treścią, ale odwrotnie, aby treść zawarta w tej formule wypełniła nas.

Naturalne byłoby więc, aby katoliccy uczestnicy w ramach dialogu ze stroną homoseksualną przedstawili katolicki punkt widzenia. Tak się jednak nie dzieje. [...] W związku z tym postanowiliśmy zrobić to za redaktorów Tygodnika Powszechnego, Więzi, Znaku i Kontaktu.

Dusze, które usłyszały głos Ducha Świętego, wzywający je do większej zażyłości z Synem Bożym, niewątpliwie bardziej niż inne potrzebują modlitwy myślnej.

Niedzielna kanonizacja św. Teresy z Kalkuty oprócz innych reakcji, spotkała się też z falą olbrzymiej niechęci i bardzo ostrych zarzutów wobec założycielki Zgromadzenia Misjonarek Miłości.

Święty Ireneusz bardzo realistycznie przedstawia sobie akt stworzenia pierwszego człowieka.

Czy nacjonalizm może być zbawiony?

Czy naprawdę tak wielka różnica jest między nacjonalizmem i patriotyzmem? Czy te dwa słowa wymyślono, żeby odróżnić złą i dobrą miłość ojczyzny? Jaki wpływ na rozumienie nacjonalizmu i patriotyzmu ma to, że zaczęto używać tych pojęć w epoce „detronizacji Boga” i sekularyzacji życia publicznego po rewolucji francuskiej?

1050 rocznica Chrztu Polski skłania do refleksji nad tym najważniejszym w naszych dziejach wydarzeniem, które sprawiło, że polskość i katolicyzm są nierozerwalnymi pojęciami.

Trwająca nieustanie reforma polskiej edukacji jest z tej perspektywy niczym innym jak ciągiem dalszym trwającej od wieków rewolucji

Przez wieki Kościół na różne sposoby sławi Maryję. Muzyka kościelna, nierozłącznie związana zarówno z modlitwą liturgiczną jak i pozaliturgiczną, jest świadkiem tego kultu. 

Czy katolicyzm nie jest dla nas tylko zestawem rekwizytów lub prywatną indywidualistyczną pociechą, duchowością festiwalu i stadionu?

Ksiądz Międlar idzie drogą, którą poszła większość tzw. księży-robotników we Francji: po przyjęciu stylu życia swych podopiecznych z robotniczych dzielnic szybko okazali się bardziej solidarni z popularną tam partią komunistyczną niż z Ewangelią i Kościołem.

Rozdźwięk pomiędzy nieużywaną muzyką-„eksponatem muzealnym”, a żenująco zgrzebną i często niemal infantylną muzyką liturgiczną dominującą w naszych kościołach jest prawdziwym skandalem.

Dlaczego najgłośniej o hierarchii i posluszeństwie krzyczą ci, którzy zrywają te więzy przy pierwszym przypadku, gdy tylko zaczynają one uwierać?

Zamieszczamy tutaj teksty wszystkich tych aktów, wyrazistych aktów nowożytnej pamięci o chrześcijańskim przeznaczeniu duszy polskiej, które otrzymała ona na chrzcie.

Kiedy zaczęło się umieranie św. Maksymiliana Kolbe? Gdy został zamknięty w komorze głodowej w obozie w Auschwitz? Gdy aresztowano go po raz drugi, co poruszyło dynamikę zdarzeń, które doprowadziły do śmierci franciszkanina?  A może wtedy, gdy w obozie odezwała się stara śmiertelna  choroba – gruźlica?

Cały proces edukacyjny został podporządkowany celom utylitarnym, najczęściej identyfikowanym z potrzebami rynku pracy i państwa demoliberalnego, które chce sobie wychować posłusznych, bezkrytycznych obywateli.

Wszystko to płynie z przeświadczenia, że funkcja prokreacyjna nie wyczerpuje pełnego znaczenia ludzkiej płciowości, podobnie jak przemijająca rzeczywistość małżeństwa nie zamyka przeżywanej w niej i dzięki niej relacji kobiety i mężczyzny. 

„Francjo, najstarsza córo Kościoła, co zrobiłaś ze swoim chrztem?”. Myślę, że to pytanie należy postawić dziś wszystkim krajom należącym do europejskiej Christianitas, także Polsce.

Zaglądając do popularnonaukowej literatury liturgicznej, nierzadko można się natknąć na pewne mainstreamowe prawdy przekazywane od autora do autora, z których żaden nie zadaje sobie trudu, aby sprawdzić ich autentyczność.

Tęgie umysły i wątpiące serca były przemieniane za sprawą spółdzielczego cudu.

Niezbędne jest kilka słów wyjaśnienia w sprawie wczorajszych zajść w kościele św. Rity w XV dzielnicy Paryża.

Ujmowanie śmierci jako bramy niebios jest ujęciem typowo protestanckim.

Z Marcelem Peresem, muzykologiem, kompozytorem, założycielem zespołu Ensemble Organum rozmawia Dominika Krupińska i Bartłomiej Krzych.

Myśl Franciszka nie zatrzymuje się na dobrej chwili.